درباره پدرم سید صدر

وشتان و مردم آن را بهتر بشناسیم

 روستای وشتان که به تعبیر علامه دهخدا در کتاب لغت‌نامه به معنای سرزمین پاکان و نیکان می‌باشد. در منطقه‌ای سرسبز و خوش‌آب و هوا و دارای مردمی خونگرم و باصفا و اهل علم و ادب و تقوا در 28 کیلومتری شمالغرب فیروزکوه و در 35 درجه و 29 دقیقه و 58 ثانیه طول جغرافیایی و در ارتفاع 2140 متر از سطح دریا قرارگرفته است. وجود گورستانی منتسب به زرتشتیان در فاصله 400 متری شمالغرب روستا معروف به قبرستان گبری‌ها که در آن حفاری‌های غیرمجاز و آثاری از قدمت آن دیده شده، حاکی از آنست که در این منطقه بیش از سه هزار سال قبل گروهی از زرتشتیان می‌زیسته‌اند. (به‌همین علت از سازمان میراث فرهنگی و گردشگری درخواست گردید تابرای این مکان شناسنامه صادر و در فهرست آثار ملی ایران ثبت شود)، طبق اطلاعات به‌دست آمده ریاست این گروه را شخصی بنام وَشتا اسفندیار به‌عهده داشت (که به تعبیر دیگری محتملاً وشتان منسوب به ایشان می‌باشد) و خانه‌هایشان در دیافه (دهگاهه= مرکز آبادی ) واحشامشان در پلکاهه (پهلوگاهه = کنار آبادی )متمرکز بود و معلوم نیست در چه تاریخ و به چه علت متروکه شده و از بین رفته است تا اینکه در قرن 7 و 8 هجری قمری تعدادی از بازماندگان سلاله حضرت امام موسی‌الکاظم (ع) پس از طی یک سفر طاقت‌فرسای دریایی به این مکان مهاجرت و رحل اقامت گزیده‌اند.فرخی یزدی، شاعر آزادیخواه معاصر در همین زمینه می‌فرماید:

جنگ دریا کردی و ز خون دریاباریان         

روی دریا لعل کردی چون شکفته لاله‌زار

به همین دلیل ، عده‌ای شهرت نام خاندان دریاباری موسوی را برگرفته‌ از این مهاجرت تاریخی نیاکان ما می‌دانند آنان پس از مهاجرت به منطقه به ترویج و تعلیم و تعلم علوم اسلامی و زراعت ودامداری و عمران و آبادی مبادرت کردند و از همان زمان وشتان پناهگاه ستمدیدگان و مرکز پاسخ‌گویی به سئوالات شرعی و پایگاه رسیدگی به شکایات مردم روستاهای قزقانچای و منطقه فیروزکوه صدور و اجرای احکام اسلامی در مورد بزهکاران قرار گرفت که تا 80 سال قبل ادامه داشت.

 

+ نوشته شده در  جمعه هفدهم خرداد 1387ساعت 22:59  توسط سید صدرالدین دریاباری وشتانی  |  آرشیو نظرات

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۸:۳٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۳/۳