در دیانتیکس (Dianetics ) و ساینتولوژی ( scientology ) انگرام( engram ) ( رد عصبی ) به این صورت تعریف می­شود: تصویری ذهنی که از تجربه­ی درد, بیهوشی و ترسی واقعی یا خیالی که برای نجات جان حس می­کنیم ضبط می­شود.

 

ثبت و ضبط یک حادثه­ در ذهن واکنشی که در گذشته واقعا برای فرد اتفاق افتاده و ترس و بیهوشی بدنبال داشته است. بنابر تعریف, فرد در حادثه حتما باید صدمه و آسیب دیده باشد. انگرام­ها ضبط و ثبتی کامل با جزئیات دقیق و صحیح از هر احساس و ادراکی می­باشند که در لحظه­ی بیهوشی نسبی یا کامل روی می­دهد.

 

واژه­ی انگرام در سال 1904 توسط ریچارد سمون, دانشمند آلمانی, ساخته شد.

او انگرام را به صورت " تاثیر محرک " تعریف کرد که امکان دوباره فعال شدن آن توسط بازگشت و تکرار " شرایط سخت که در انگرام فرماندهی می­شود" وجود دارد.

 

هنگامی که ال. ران هوبارد در سال 1950 کتاب " دایانتیکس: دانش نوین سلامت روانی " را منتشر کرد دوباره از ایده و تصور سمون استفاده کرد. او انگرام را به صورت شکلی از " رد پای حافظه" تصور کرد؛ ایده­ای که مدت­های مدیدی در طب وجود داشت.

بر اساس نظر دکتر ژوزف وینتر, پزشکی که در شرح و بسط دیانتیکس همکاری داشت, هوبارد واژه­ی انگرام را از چاپ سال 1936" فرهنگ­نامه­ی دورلندز مدیکال " گرفته بود. در این فرهنگ­نامه انگرام به این صورت تعریف شده بود: " رد یا اثر ماندگار..... در روانشناسی اثر پایداری است که توسط هر تجربه و احساس فیزیکی و جسمی در ذهن باقی می­ماند؛ تصویر ذهنی نهان یا بالقوه." او پیش از واژه­ی " انگرام " که به دنبال نظر وینتر به آن پی برده بود, در ابتدا از " نورن ", " کمانوم " و " مانع " یا اختلال استفاده می­کرد.

 

تصور هوبارد از انگرام در طی زمان به تدریج متحول شد. در کتاب " دایانتیکس: دانش نوین سلامت روانی " اینگونه نوشته: " کلمه­ی انگرام در دیانتیکس به صورت ‘ تاثیر قطعی و پایداری که بر اثر یک محرک بر روی پروتوپلاسم بافت باقی می­ماند ‘ در معنای کاملا صحیح خود استفاده می­شود." این نوشته تقریبا نزدیک به تعریف اصلی ای است که در دورلندز آمده . بعدها او این ایده را که انگرام اثری سلولی فیزیکی است رد کرد و تصور خود را از انگرام به صورت " تصویری ذهنی از لحظه­ی درد و بیهوشی " دوباره تعریف کرد.

 

بنابر نظریه­ی هوبارد هرگاه انگرام تحریک شود قدرت آن افزایش می­یابد.

 

جف جاکوبسون بین دیانتیکس و درمان ابریکشن(abreaction therapy ) مقایسه ای انجام داده است و انگرام ها را برابر با خاطره­های دردناک نیمه هوشیار یا ناخودآگاه دانسته که abreaction therapy آن ها را به ضمیر خودآگاه می­آورد.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٥:۳٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۱٠/۱٧