دیستایمیا (به انگلیسی: Dysthymia) نوعی اختلال خلقی مزمن است و در ردهٔ افسردگی قرار می‌گیرد. این نوع افسردگی مزمن، شدت کم‌تری نسبت به اختلال افسردگی اساسی دارد

دیستایمیا بیماری‌ای مزمن و طولانی‌مدت است و برخی از علائم آن با اختلال افسردگی اساسی مشترک اند. این علائم به جدیت افسردگی اساسی نیستند، اگرچه شدت‌شان دارای نوسان است.جهت تشخیص، بیمار بالغ باید دارای ۲ یا تعداد بیش‌تری از علائم زیر در مدت حداقل دو سال بوده باشد

  • احساس ناامیدی
  • کم‌خوابی یا پرخوابی
  • ضعف تمرکز و دشواری تصمیم‌گیری
  • اشتهای کم یا پرخوری
  • انرژی کم یا خستگی مفرط
  • اعتماد به نفس پایین
  • میل جنسی کم
  • زودرنجی

 

بیماران دیستایمیک اغلب پیش از تشخیص، سال‌ها از آن رنج برده‌اند. معیارهای تشخیص دیستایمیا به شرح زیر اند

  1. در بیش‌تر طول اغلب روزهای حداقل دو سال، بیمار بالغ دارای خلق افسرده است یا برای اطرافیان افسرده به نظر می‌رسد. (این دوره برای کودکان و نوجوانان یک سال است.)
  2. بیمار در زمان افسردگی دارای حداقل دو مورد از حالات زیر است:
    1. کاهش یا افزایش اشتها
    2. بی‌خوابی یا پرخوابی
    3. خستگی مفرط یا انرژی کم
    4. کاهش اعتماد به نفس
    5. ضعف تمرکز و دشواری تصمیم‌گیری
    6. احساس ناامیدی و بدبینی
  3. در طول این دو سال علائم فوق هرگز بیش از دوماه متوالی بیمار را ترک نمی‌کنند.
  4. در طول دو سال ابتدایی این سندرم، بیمار دچار اختلال افسردگی اساسی نشده باشد.
  5. بیمار هرگز اپیزودهای شیدایی، نیمه‌شیدایی یا مختلط نداشته است.
  6. بیمار هرگز دچار سایکلوتایمیا نبوده است.
  7. افسردگی بیمار تنها بخشی از یک سایکوز مزمن نیست. (مثل شیزوفرنی)
  8. علائم اغلب اثر مستقیم بیماری‌های جسمی یا مواد (شامل داروها و سوء مصرف مواد) نیستند.
  9. علائم ممکن است باعث مشکلات یا ناراحتی‌های قابل توجهی در حوزه‌های اجتماعی، کاری، تحصیلی و یا سایر حوزه‌های عمدهٔ زندگی فرد شوند

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٥:۱۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۸/٢٥