سوگ پاسخ و عکس‌العملی به از دست دادن فرد یا چیزی که متعقل به یک گروه خاص است خطاب می‌شود.

عوارض سوگ ممکن است به از دست دادن تمرکز یا مشکلات جسمی باشد که ابعاد عاطفی، رفتاری، فلسفی یا اجتماعیی دارد. سوگ یکی از عوامل ایجاد غم نیز می‌باشد.

گریه از بخش‌های طبیعی سوگ است که نتیجه تحریک عواطف است که اگر بیش از اندازه باشد موجب مشکلات جسمی و روحی می‌شود.

سوگواری در کشورهای مختلف بر اساس آداب و سنت‌های مردمان آنها متفاوت است.........................مسئله مهم، پذیرش خودتان است

سوگ یک تجربه
طبیعی و جهانی است. بهر حال، هر کدام از ما سوگ را به شیوه خاصی که متناسب با نوع
تربیت و شخصیت مان است، تجربه می کنیم، در حالی که عوامل مشترکی در فرایند سوگ وجود
دارند، ولی هیچ فرمول یا جدول ثابتی که باید با آن مطابق باشد، در سوگ وجود ندارد،
پذیرفتن خودتان گامی مهم به سوی فرآیند سالم سوگ ست.

 



احساسات شما طبیعی
است


بدنیال فقدان شخص محبوب، تعداد وسیعی از حالات عاطفی تجربه
می شوند. این احساسات شامل غمگینی، ترس، یأس، سردرگمی خشم، احساس گناه و حتی بی حسی
است.

این عواطف در درجات مختلف شدت و در دوره های زمانی متفاوت تجربه می
شوند. الگوهای معمول زندگی ما ممکن است خاطراتی را در مورد فقدان و احساسات مرتبط
با آن برانگیزد. مراسم خانوادگی، تعطیلات، مکانهای مورد علاقه، موسیقی و تجارب
دیگری که با شخص از دست رفته داشته ایم، به عنوان منبعی برای درد و رنج برایمان
باقی می ماند. در اواسط سوگواری با شگفتی، کاهش غم و اندوه امری طبیعی می باشد. در
طی زمان خاطرات ما با شخص محبوب باقی خواهد ماند ولی واکنشهای هیجانی شدیدمان به
طرف متوسط میل خواهد کرد. گر چه یادآوری این مسئله بسیار مهم است که حتی بعد از
سالها نیز ما شخص از دست رفته را فراموش نخواهیم کرد. بهتر است به سوگواری به عنوان
یک چرخه نگاه کنید که در آن بطور دوره ای فقدان و احساسات مرتبط با آن را یادآوری
خواهید کرد.


زندگی روزمره شما ممکن است دچار تغییر
گردد.


بدنبال مرگ یک شخص مهم در زندگی حالت احساسی شما امکان
دارد کاملاً تغییر کند. ممکن است از نظر جسمانی احساس خستگی نمایید، در الگوهای
معمول خوابتان مشکل پیدا کنید، در تمرکز برای مدت طولانی مشکل داشته باشید و اشتهای
طبیعی خود را از دست بدهید. همچنین ممکن است متوجه شوید که علائق شما به کار،
فعالیت های اجتماعی و بودن با دیگران تا اندازه ای کاهش یافته است.

فعالیت
ها و افرادی که شما معمولاً از آنها لذت می برند. جذابیت خود را برای شما از دست می
دهند. در این دوران، بعضی از مردم اشتغالات کاری و فعالیت های اجتماعی خود را جهت
مشغول کردن ذهن و انرژی شان از یک طرف و اجتناب از احساسات ناراحت کننده مرتبط با
فقدان از سوی دیگر، افزایش می دهند.

بهر حال هر شخصی شیوه ای را برای انطباق انتخاب می کند.ومسئله مهم این است
که شخص ارتباط ها را با دیگران حفظ کند وبرای آن ارزش قائل شود و حجم متناسبی از
کار، فراغت و استراحت رابرای خود در نظر بگیرد. برای انجام بعضی از تمرینات آرامش و
فعالیت جسمانی از قبیل پیاده روی با مشارکت یک شخص دیگر بر نامه داشته باشید. اگر
تغییرات آنقدر معنی دار بود که توانایی کارکرد شما در مسائل روزمره را تحت تاثیر
قرار دهد، در آن صورت جهت مشاوره و دریافت کمک تخصصی باید به سراغ یک متخصص
بروید.

آینده ای پر امید برای خود
بسازید


با خود مهربان
باشید


در مورد توانایی و نیروی خود برای قبول مسئولیت های جاری
انتظارات موجه داشته باشید. موضع گرفتن بر علیه طرحهای جدید خیلی زود است. به خاطر
داشته باشید که سوگواری با درجات مختلف خود امری طبیعی و فرایندی اساسی برای یاد
آوری محبوب (از دست رفته) است.


برای یاد آوری شخص
مورد علاقه از دست رفته راههایی را ایجاد کنید.


آداب و رسوم به
ما کمک می کند که جنبه های مثبت ارتباطمان را یادآوری کرده و خود را به جامعه متصل
سازیم فعالیتهایی از قبیل خاطره نویسی، مراقبه، عبادات، پیاده روی، آواز خوانی .
دیدن جاهایی که قبلاً با هم بودید می توانند روزنه هایی خلاق برای افکار و احساسات شما باشند. اینها همچنین ارزش زندگی را نیز به ما یاداوری
می کنند.

از نظر روحی خود را در مرکز توجه قرار
دهید


اهدافی را که برالی خودتان در نظر گرفته اید، یادآوری کنید
و شیوه هایی که شخص مورد علاقه تان جهت کمک به رشد و موفقیت شما داشت، را بخاطر
بیاورید. یک هدف آتی و شیوه های مورد علاقه تان جهت مشارکت با دیگران در آن هدف را
تجسم کنید. خودتان را در اشکال مختلفی از زندگی که می تواند برایتان معنی دار باشد
مورد بازنگری قرار دهید. اگر مذهبی هستید، نمادها، فعالیتها و گروههای مرتبط با آن
را جهت بدست آوردن راحتی و یافتن چشم اندازی جدید برای زندگی مورد استفاده قرار
دهید.


آینده ای پر امید را برای خود تجسم
کنید


افکار و احساسات خود را برای دیگران بگویید. به آنها اجازه
دهید که در این مقطع بسیار حساس از زندگی همراه شما باشند. سعی کنید از نظر جسمانی
فعال مانده و به زیبایی های اطراف زندگی خود حساس باشید. تجسم کنید که معنایی برای
زندگی آینده شما وجود دارد. تجسم کنید عشقی را که به شخص از دست رفته داشتید اساسی
برای فعالیت خلاقانه شما در آینده خواهد بود.

به هنگام
سوگواری به دیگران کمک کنید.


علائق خود را
برای شخص دیگر بیان کنید


... مکالمه را شروع نمایید، به او گوش
دهید، و در مورد فقدان صحبت کنید.
در دسترس باشید

... به شخص سوگوار
اجازه دهید تا مطمتن شود شما در صورت نیاز در دسترس هستید.

از قضاوت در مورد
احساسات شخص به هنگام سوگواری خودداری کنید

... مردم افکار و احسااست خود را
به اشکال مختلف که از نظر شدت و مدت متفاوت است، بیان می کنند.

خود برای این
موضوع که شخص سوگوار سوالات سختی در مورد زندگی و مرگ خواهدداشت و شما پاسخهای آسان
نخواهید داشت، آماده کنید.

متناسب بودن سوالها را تایید و صحبت کردن را
تشویق نمایید.

اهمیت مراسم سالانه، جشنها و فعالیتهایی که شخص از دست رفته
در آنها شرکت می کرد را بخاطر داشته باشید.

... به خاطرات مربوط به اوقات و
فعالیتهای ویژه که برای شخص سوگوار باقی مانده است، حساس باشید.

ارزش رابطه
تان را مورد تایید ... قرار دهید

... اهمیت هر نوع ارتباط از قبیل ارتباط با
دوست، همکلاسی، عضو خانواده، همسایه، همکار، همسر یا شخص صمیمی را مورد تذکر قرار
دهید.

به ماهیت دوره ای فرایند سوگ حساس باشید

صبور باشید. به خاطر
داشته باشید که آشکار شدن و از بین رفتن سوگ به دلیل آشکار نیاز ندارد. زمان خاصی
برای اتمام سوگواری وجود ندارد.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٢:٢۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۳/٢٥