آیا شما نسبت به نقصهای ظاهری خود وسواس
دارید؟

دکتر کاترین فیلیپس فکر می‌کرد که او اطلاعات بسیار زیادی در
مورد بیماریهای روانی داشت. به عنوان یک روانپزشک ساکن هاروارد از سال 1988 تا 1991
او به خوبی با بیماریهایی نظیر افسردگی ، اسکیزوفرنی و اختلال دو قطبی آشنا
بود.

اما یک روز وقتیکه یک بیمار ناراحت به او گفت که موهای او همه
بدبختی‌های او را باعث شده است ، دکتر فیلیپس درنگ کرده و شروع به جستجو در
نوشته‌های روانپزشکی کرد ، او مراجعی راجع به یک تشخیص مبهم به نام اختلال بدشکلی
جسمی یا "ابج" پیدا کرد. او دریافت که کسانی که از این بیماری رنج می‌برند به خاطر
این اندیشه که بعضی از قسمتهای بدن آنها مثل مو ، بینی ، پوست ، باسن یا ... بدشکل
یا غیرعادی است رنج می‌برند درحالیکه واقعا اینطور نیست.

این وسواس آنها
نسبت به نقص‌های واهی ممکن است باعث شود که آنها ساعتها در روبروی آینه خیره بمانند
، اینکه از افراد دیگر دوری گزینند ، یا اینکه برای جراحیهای زیبایی غیرضروری اقدام
کرده و یا حتی اقدام به خودکشی کنند. او می‌گوید: "اگر شما شخصی با "ابج" را تابحال
ندیده باشید ، این برای شما راحت است که این مشکل را بی‌اهمیت بدانید ، اما اگر شما
بدانید که این اختلال چقدر مخرب می‌تواند باشد ، شما با آن خیلی جدی برخورد
می‌کنید."

امروزه دکتر فیلیپس یک متخصص برجسته در مورد این اختلال می‌باشد
در حالیکه یک کتاب در این زمینه نوشته است ("آینه‌های شکسته") و برنامه‌‌های درمانی
را در بیمارستان مکلین نزدیک بوستون و بیمارستان باتلر در پراویدنس پایه‌ریزی کرد و
این درحالیست که او روانپزشک مدرسه پزشکی براون است.

دکتر فیلیپس تخمین
می‌زند که اختلال بدشکلی جسمی بر حدود 1 تا 2 درصد از افراد تاثیر می‌گذارد که
میتوانند مرد یا زن باشند. دکتر فیلیپس می‌گوید: " اختلال بدشکلی جسمی تا حد وسیعی
مورد ملاحظه قرار نگرفته و تا حد وسیعی بدون تشخیص باقی می‌ماند. بیشتر افراد ممکن
است شخصی را با "ابج" بشناسند اما متوجه آن نیستند."

 اگر شما اعتقاد
دارید که اختلال بدشکلی جسمی یکچنین اختلال گسترده‌ای است پس چرا آنقدر کم مورد
توجه قرار گرفته است؟

 مهمترین دلیل آن این است که افراد در مورد این
مشکل خیلی پنهان کار هستند. من یکبار یک خانم مسن 80 ساله با "ابج" را دیدم. اون از
وقتی که یک نوجوان بود این ناراحتی را داشته است. او فکر میکرد که پوست اون زننده
هست و اینکه اون خالهای وحشتناک و زشتی داره. او از این اختلال حدود 60 سال رنج
برده بود. او از دوستان خود و روابط اجتماعی اجتناب کرده بود. و او هرگز در مورد
این مساله به شوهرش چیزی نگفته بود. اون می‌گفت که با شوهرش رابطه خیلی نزدیکی را
داشته ، اون به شوهرش همه چیز را گفته بوده غیر از این مساله. این برای اون خیلی
شرم‌آور بوده است.

افراد با "ابج" در هراسند که به عنوان فردی بی‌اهمیت و
سطحی مورد ملاحظه قرار بگیرند ، و اینکه آنها به شکل جدی مورد توجه قرار نگیرند. من
بیمارانی داشته‌ام که به شکل هفتگی برای مدت 10 تا 20 سال روان‌درمانی داشته‌اند
ولی آنها هرگز راجع به این مساله چیزی به درمانگر خود نگفته بودند حتی با وجود
اینکه بعضی از این افراد می‌گفتند که این مساله یک مشکل اصلی برای آنها بوده است.
بنابراین ، اگر به عنوان یک متخصص بالینی شما سئوالی درباره "ابج" بپرسید شما به
احتمال زیاد چیزی درباره اون نخواهید شنید

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٢:۱٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۳/٢٥