علل بروز اختلاف "

 

یـک تـصور غـلط در مورد اختلافات وجود دارد و آن این است که
"صـلح و آرامـش طبـیـعـی بوده اما اختلافات و ناسازگاری ها غیر عادی میباشند." اما
حقیقت آن است کــه هرگاه دو فرد با یکدیگر در ارتباط باشند، بروز اختلافات طبیعی و
اجتناب ناپذیر خواهد بود. بـروز اختلافات دلایلی دارد که به مهمترین آنها
میپردازیم:

 

1- عدم ارتباط موثر: ناتوانی از در میان گذاشتن عقاید و
احساسات ، طـرف مـقـابل را مجبور میکند که تنها فکر شما را بخواند. ما نیز بدون علت
فـکر طــرف مقابل را خوانده و واکنش او را پیش بینی می کنیم. ایـن گونـه رفتار
معمولا در ما ایجاد بد گمانی کــرده و نگرانی و اظطراب را بر می انـگیزد و پـس از
مـدتــی اعتماد به یکدیگر کم رنگ شده و ما دائما بدگمان بوده و حالت تدافعی به خود
خواهیم گرفت.

 

2- تفاوت در ارزشها، عقاید و انتظارات: این اخـتـلافـات
هـنـگـامـی کـه مـا از عـقـایـد متعصبانه و غیر قابل انعطاف در مورد انجام صحیح
امور پیروی میـکنیم، در تــصمیم گیری های ما ایجاد تداخل می کنند. عقاید و ارزشهای
متفاوت زمینه را مهیا میکند که دو فرد اهداف متفاوتی را برگزیده و یا برای دستیابی
به یک هدف واحد روشـهـای مخـتـلفــی را بـرگزینــند و از آنجایی که دستیابی به هر
هدفی مستلزم سرمایه گزاری زمان، تـلاش و کوشش و همچنین فدا کردن برخی امور میباشد،
دو فـرد قـادر بـه پـیروی یک هدف بدون فداکردن فرد مقابل نخواهد بود.

 

3- نزاع بر سر فرد تصمیم گیرنده: عـدم توافق بر سر آنکـه چـه
کـسی بـایـد تـصدی امور را بعهده داشته باشد و بقولی رئیس باشد و یا تصمیم گیری در
مورد نـحوه انـجـام کارها میتوانند علت بروز اخلافات باشند.

 

4- اختلاف بر سر نقش و وظیفه: اگر دید طرفین نسبت به وظایـف
مـتـفاوت بـاشــد، زمینه ایجاد اختلاف فراهم میگردد. مثـلا هـرگـاه نقش و وظیفه زن
با نقش و وظایفی که شوهرش از وی متصور میباشد متفاوت باشد، با یکدیگر سازگاری
نخواهند داشت.

 

5- اختلافات حل نشده گذشته: هـر انـدازه کـه تـعداد
اخـتـلافات گـذشته میان دو فرد افزایش می یابد، احتمال بروز اختلافات آینده نیز
افزایش می یابد. بـرخـی از افراد از آنکه اختـلافـات خـود را مـطـرح کـرده و حـل و
فصل کننده ابا دارند. زیــرا خـاطـرات اخـتـلافـات و کشمکشهای گذشته هنوز آنها را
آزار میدهند. اختلافاتی که موجب پدید آمدن زخمهای روحی از جانب اعضاء خانواده،
دوستان صمیمی و یا همکاران امین وی در گـذشته بوده است.

 

6- بهره وری پایین: تـوانایی انجـام وظـایـف و دستـیـابی بـه
اهـداف از اجزاء ضروری در محیط کار و خانواده میباشد. اگر وظیفه انجام نپذیرد ما
خشمگین می گـردیـم و هـرگــاه شـخـص مـقـابل به عصبانیت و خشم ما با انجام دادن آن
وظیفه واکنش نشان دهد، آن وقت عامل خشم به منظور نتیجه گرفتن در آن رابطه برقرار
میگردد. زن و شوهرهایی که در ازدواجشان بهره وری پایینی دارند معمولا عادت دارند که
نق بـزنـنـد و یـا مـقابـلـه بـه مثل کنند (اگر تو این کار را بکنی منم آن کار را
می کنم) و انتـقـادگـر مـی شـونــد.

 

 

مشاجره و
اختلاف
" 

 

جزئی از حقیقت زندگی است.در تمام دوستی ها هـم
پیش می آید و مـحال است که با کسـی دوستی را جلو ببرید بدون اینکه گاهی با هم
اختلاف پیدا کنید. بسیاری از دوستی های ظاهری و سطحی بعد از یک مشاجره بر هم می
خورند چون به اندازه کافی عمیق نیستند که بتوانند تمام مشکلات را برای از بین بردن
اختلافات بین طرفین ضمانت کنند. متاسفانه، حتی زمانی که دوستی کمی عمیق هم میشود،
باز هم این مشاجرات و اختلاف ها وجود دارد و می تواند که آن دوستی را بر هم زند.

 

1- قبل از هر چیز، درست بعد از اتفاق سعی کنید که در مورد آن
به صحبت بنشینید: خیلی زود این کار را انجام دهید! خیلی خوب، راه درستی را پیش
گرفته اید. اما همیشه اینطور نیست...به خصوص زمانی که موضوع اختلاف را با خود فرد
مطرح نمی کنید بلکه با سایر دوستان و آشنایان در مورد اختلاف پیش آمده صحبت می
کنید. معمولاً مردم جبهه گیری میکنند. شایعه پخش خواهد شد و یک مرتبه خواهید دید که
دوستانتان به دشمنانتان تبدیل شده اند و همه تشنه به خون همدیگر شده اند.پس حتماً
فقط با آن فردی که مشاجره کرده اید در این باره صحبت کنید. و دیگران را در این
مسئله دخالت ندهید.

 

2 - سعی کنید همان روز مسئله را حل کنید: راهی که والدین من
در ازدواجشان پیش گرفتند این بود که هیچگاه بدون اینکه مشکلشان را همان شب حل نمی
کردند برای خواب نمی رفتند. همیشه سعی می کردند همان شب مشکل را حل کنند تا روز بعد
را بدون هیچ کینه ای از همدیگر به راحتی آغاز کنند.من به این نتیجه رسیده ام که بعد
از بروز مشاجره و اختلاف اگر کمی، هر چقدر هم کوتاه، صبر کنیم و حرفی نزنیم بسیار
مفید خواهد بود و باعث می شود که کاری از روی عصبانیت انجام ندهیم که بعد پشیمان
شویم. اما نگذارید که مسئله خیلی کش پیدا کند. سعی کنید به دوستتان بفهمانید که با
وجود اختلاف نظری که با او دارید، همچنان برای دوستیتان ارزش قائل هستید.

 

3- سعی کنید که دیدگاه های فرد مقابل را هم در نظر بگیرید:
گاهی اوقات وقتی می نشینید و با دوستتان مشکل را برطرف می کنید، با تفکرات او بیشتر
آشنا خواهید شد و می فهمید که هر کس کاملاً متفاوت با دیگری خلق شده است و
تواناییها، استعدادها و شخصیت متفاوتی دارد. مثلاً شما ممکن است خصوصیات یک رهبر را
داشته باشید اما دوستتان بیشتر حالت فرد دنباله رو و پیرو داشته باشد. به هر حال
مهم این است که هر کس کاملاً از دیگری متفاوت است.

 

4 - و در اینجا به دشوارترین مرحله اشاره می کنیم: سعی کنید
حل اختلاف را شما آغاز کنید. اولین کسی باشید که در یک مشاجره اشتباه خود را می
پذیرد و عذر خواهی می کند. حتی زمانی که می دانید فرد مقابل تقصیر کار است، بد نیست
که جلو روید و بگویید "متاسفم که اینطور شد" یا "عذر می خواهم اگر ناراحتت کردم."
اگر در حرف زدنتان صادق، بی ریا و مهربان  باشید، حتماً دوستتان هم
مثبت رفتار خواهد کرد. خود را حساس نشان دهید. اگر می توانید برای حل مشکلتان راه
حل بیاورید، اما به فرد مقابل هم این فرصت را بدهید. هر کاری که می کنید، سعی کنید
با محبت انجام دهید.حل اختلاف در هر دوستی ممکن است کار خوشایندی نباشد، اما ارزشش
را دارد چون همین اختلاف ها گاهی باعث می شود که دوستیتان عمیق تر شود.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٦:٢٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۳/٢٠