خویشاوندى

خانواده براساس خویشاوندى است و خویشاوندى مجموعه‌اى است از پیوندهاى خونى (قرابت نسبی) و یا ارادى و اجتماعى (قرابت سببی) یا حقوقى (فرزند خواندگی)، کمه افراد را به یکدیگر مربوط مى‌کند.
اصطلاح خویشاوندی، بیانگر روابط اجتماعى گسترده‌ترى از روابط خانوادگى میان زن و شوهر با والدین و فرزندان و غیره ... است. اصطلاحات خویشاوندی، در واقع بیانگر مناسبات میان افراد یا گروه‌ها با یکدیگر است. خویشاوندان در واقع کسانى هستند که به نحوى با هم مناسباتى دارند. ◊ خویشاوندی براساس فرزندخواندگی ◊ خویشاوندی توتمی ◊ خویشاوندی رضاعی ◊ خویشاوندی سببی ◊ خویشاوندی نسبی

خویشاوندى سببى این نوع خویشاوندی، در اثر زناشوئى به‌وجود مى‌آید و معمولاً خانواده براساس آن تشکیل مى‌شود.
خویشاوندى نسبى که قدیمى‌ترین و اساسى‌ترین نوع خویشاوندى است. هم‌خونى و پدید آمدن از نیاى مشترک از مشخصات این نوع خیشاوندى مى‌باشد. پیوند والدین با فرزندان خود و نیز پیوند بین برادران و خواهران و... از این نوع محسوب مى‌گردد.
خویشاوندى رضاعى نوعى خویشاوندى است که در بعضى جوامع (خصوصاً جوامع اسلامی) دیده مى‌شود و منظور از آن نوعى خویشاوندى است که میان کودک و زنى که وى را شیر داده است به‌وجود مى‌آید. به همین دلیل در اسلام ازدواج بین دختر و پسرى که از یک مادر براى مدت معینى شیر خورده‌اند ممنوع است چون خواهر و برادر رضاعى هستند.
خویشاوندى براساس فرزندخواندگى این نوع خویشاوندی، اهمیت کمترى دارد نه تنها در جوامع در حال رشد، فراوان است بلکه در جوامع پیشرفته امروزى نیز متداول مى‌باشد.
خویشاوندى توتمى این نوع خویشاوندى در میان بعضى اقوام و قبائل وجود دارد و اعتقاد به 'توتم' مشترک در میان افراد بسیارى ایجاد خویشاوندى مى‌کند

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۱:٥٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۳/۸