هراس ونگرانی یا دلہرۀ اطفال

ترس یا هراس در بعضی مراحل زندگی زیادتری ازاطفال انکشاف میابد. ترس های معمول شامل اند برتاریکی، آواز بلند، حیوانات کلان، گم شدن، هیولا ها و خوابیدن تنها.

برخی اوقات بعضی اطفال واقعاً می هراسند که گویا یکی از والدین شان را به نسبت مریضی یا مرگ از دست میدهند.

گرانی ودلہرۀ نیز یک جزعادی انکشاف احساس اطفال میباشد . برای اطفال، میتواند این یک تجربه یا مواجه شدن با ترس اضافی و تشویش باشد. نگرانی شاید نتیجۀ مواجه شدن اطفال در برابر تغیرات در زندگی شان باشد. بطور مثال شاید اطفال حینکه به یک خانۀ جدید انتقال مینمائید نگران باشند، در یک مکتب نو شامل میشوند، یا دخیل ومشغول در یک فعالیت جدید میشوند. نگرانی میتواند ناشی از این باشد که اطفال نمی دانند در اطراف آنها وفامیل وافراد دوست داشتنی شان چه رخ میدهد.

نگرانی اطفال میتواند بخودی خود از طریق یک سلسله حرکات وسلوک تبارز نماید چون جنگ با خواهران وبرادران، کج خلقی یا اوقات تلخی، خواب مختل، گریه کردن زیاد، بی اعتنا وسرد بودن دربرابر دیگران. فهمیدن علت ودلیل رویه وسلوک اطفال دراوقات مختلف مشکل است. نزدیک بودن با آنها وتماس میتواند شما را در درک علایمی که اطفال شما شاید در برابر آنها احساس نگرانی وتشویش نشان دهند کمک مینماید.

پاسخ دادن به هراس و نگرانی یا دلہرۀ طفل

هراس یا تشویش های اطفال را به ریشخند ومزاح نگیرید. حتی اگر هراس ظاهراً احمقانه و بی تناسب هم جلوه کند، آنها دراین رابطه بسیار جدی وآن برای شان واقعی میباشند. سعی کنید نا امید و قهر نشوید. به ترسها یا هراس اطفال گوش دهید که چی هست. آنها را بپذیرید و بگزارید طفل شما بداند که شما خواستار وعلاقمند کمک به او میباشید.

به اطفال اجازه وفرصت دهید تا بالای ترس های خود غالب شوند. اینکار ممکن است هفته ها، ماه ها ویا هم وقت بیشتری را ایجاب کند.

صحبت کردن با اطفال درمورد ترسها و تشویشها میتواند آنها را کمتر احتوا و بر آنها غلبه کند. توضیحات ساده ومنطقی را جهت کمک نمودن به آرام ساختن آنها ارائه نمائید. با طفل تان در بارۀ چیزهایکه سبب نگرانی وتشویش اوشده است صحبت کنید و بفمهمانید که شما چگونه آنها را حل نموده توانستید.

برای اطفال تان ازابراز وگفتن اینکه چیزی وجود ندارد که شما از آن به ترسید جلوگیری نمائید. با اطفال تان کمک کنید تا بتوانند کمتر احساس تشویش نمایند. بگونۀ مثال هرگاه ترس طفل تان ناشی از تاریکی یا اوقات شبانه باشد، از سامان بازی منحیث مدافع استفاده کنید وموافقه نمائید که به شیوه روزمرۀ وقت خواب پابند بمانید. اطفال اکثراً نمیتوانند نگرانی یا تشویش را تشریح نمایند. برایشان دشوار خواهد بود تا درمورد ترس ها و نگرانی های خویش صحبت کنند. بطور مثال دررول داکتر با اوبازی نمائید تا ترسی را که اوازرفتن به نزد داکتر دارد برطرف گردد. برای کاهش ترس های آنها ازدیدن پروگرام های تلویزونی که ایجاد ترس مینمائید نظارت نمائید. از مواجه ساختن آنها به مواد نا مناسبی که شاید سبب تشویش آنها گردد خوداری کنید.

اطفال را به حالت های که شما میدانید میتوانند سبب احساس تشویش درآنها گردد آماده سازید. با آنها صحبت کنید که اگر تشویش داشته باشند کی با آنها خواهد بود، چه واقع خواهد شد، با کی طفل خواهد رفت. بطور مثال هرگاه درمکتب جدید آغاز به درس مینماید، بطور منظم طفل را چند روز قبل ازشروع مکتب ببرید تا عادت کند، دراخیرهفته وقتی را با او در میدانهای سپورتی یا بازی بگزرانید، جای صنف اورا معلوم نمائید، تشناب ها در کجا موقعیت دارند و شما درکجا بعد از ختم مکتب با اودیدن خواهید نمود.

ترسهای طفل کمتر میگردد که اگراواحساس کند بالای شرایط وحالات حاکمیت یا کنترول دارد. اطفال را مجبور به مقابله به ترسهای که اوعمیقاً به آن مواجه است نسازید. آنها را در دور ساختن حساسیت منبع ترس آنها کمک کنید. بگونه مثال اگر طفل شما از سگهای کلان هراس داشته باشند، آنها را آهسته آهسته با سگ ها در یک فضای محفوظ و طریقه که اختیار سگ را داشته باشید یا با نشان دادن عکس هاس سگ درکتابها، دیدن سگ های دکان حیوانات آشنا سازید ووقتیکه آماده بود آنها را تشویق نمائید تا طفل شما یک سگ کوچک ورفیقانه را لمس

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۱:۱۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۱٢/۳