عوامل سرتونرژیک چگونه در GAD اثر می کنند؟


نحوه تاثیر بازدارنده های جذب دوباره گزینشی سرتونین(SSRIS) در GAD به طور کامل روشن نشده است، اما احتمالا مشابه شیوه تاثیر در اختلال وحشتزدگی است در اختلال وحشت زدگی 2تئوری برای توضیح نقش اختلال کارکرد سرتونین وجود دارد، فزونی HT-5 که درآن تاثیرHT-5 اضطراب زا است یا کمبود HT-5 که تاثیرHT-5 کاهش اضطراب است. فرضیه فزونی HT-5 حاکی ازاین است که بیماران با میزان زیاد انتشار HT-5 یا دریافت کننده های پیش سیناپسی کاملا حساس دارند. این مسئله روند تاثیر (SSRIS) را توضیح می دهد. وخامت اولیه علائم پس از دادن (SSRIS) به افزایش میزان HT-5 در سیناپس به خاطر جلوگیری از جذب دوباره که بر دریافت کننده های پیش سیناپسی بسیار حساس اثر می گذارد مرتبط است. به دنبال این وضعیت یک تنظیم نزولی تدریجی این دریافت کننده ها وجود دارد. با سپیرون (BUSPIRONE) یک اگونیست پیش سیناپسی احتمالا در جهت کاهش ترشح سلول HT-5 ودر نتیجه کاهش انتشار در مناطق پایانی عمل می کند. تئوری کمبود اشاره می کند که در مناطق ویژه مغزHT-5 اثرکاهندگی اضطراب دارو بنابراین کمبود به علائم اضطراب می انجامد. پس از درمان با یک ssri وخامت علائم به واسطه کاهش انتشارHT-5 با اثر برروی خود دریافت کننده  (autoreceptor) HT-5 18  باز دارنده پیش سیناپسی روی می دهد. واکنش ضد افسردگی پس از حساسیت زدایی تدریجی این خود دریافت کننده ها وافزایش حاصله درانتشار HT-5 اتفاق می افتد.
شناخت بیشتر نقش HT-5 در  GAD با بررسی اثرات کاهش شدید بدست می آید، با کاهش فراهم بودن غذایی تریپتوفان پیشگام HT-5 که درعوض به کاهش سنتر HT-5  می انجامد می توان به این شناخت دست یافت این روش در چندین مطالعه بررسی کننده کارکرد سرتونرژیک در بیماران مبتلا به اختلال افسردگی و اضطرابی که به طور موثری با ssrts  مداوا شده اند به کار رفته ثابت شده است که کاهش تریپتوفان در بیماران مبتلا به افسردگی با اختلال وحشتزدگی بهبود یافته به بازگشت بیماری می انجامد که نشان می دهد افزایش میزان HT-5 در سیناپس برای اثربخشی ssris  الزامی است در بیماران مبتلا به OCD کاهش ترپیتوفان هیچ اثری نداشت که اشاره به این نکته می کند که سازگاری دریافت کننده دراین اختلال دخالت دارد این پرسش که کاهش ترپیتوفان چه اثری بربیماران مبتلا به GAD که بطور موثری با ssris درمان شدند دارد موضوعی است که باید مورد بررسی قرار بگیرد.


نتیجه گیری
بسیاری از پارامترهای بیولوژیکی عصبی در بیماران مبتلا به GAD بررسی  شده اند با میزان طبیعی درخط مبدا مشخص می شوند. برعکس افسردگی که میزان ها درخط مبدا کاهش یا افزایش می یابند با وجود این شواهد موجود نشان می دهند که دربیماران مبتلا به  GAD شاید یک واکنش ناهنجار به استرس وجود داشته باشد که هرچند اندک اما شواهد تا به امروز به ناهنجاری های شیمیایی عصبی در سیستم های GABA / بنز و دیازپینونرواپی نفرین وHT-5 اشاره می کنند تفاوت های الگویی خواب نیز تفاوت بیولوژیکی با افسردگی را نشان می دهند. نحوه تاثیر ssris در  GAD هنوز دقیقا محقق نشده است، ولی شاید شبیه شیوه تاثیر ssris در اختلال وحشتزدگی باشد. تحقیقات بعدی برای توضیح بیشتر مکانیسم های شیمیایی عصبی نهفته GAD کاملا ضروری است واطلاعات تطبیقی بیشتر باسایر اختلالات اضطرابی مورد نیاز هستند.

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۱٠:۳٧ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/۱٠/٧