خودباوری مثبت عبارت است از درک مطلوب فرد از خودش، یا چقدر از خود بودن راضی است. در کل احساس خودباوری به خود ارزیابی، اعتماد و شایستگی شخص کمک می‌کند. این احساس ارزشمندی، اطمینان و مهارت می‌تواند زندگی یک شخص را در ارتباط با آرزوهای شخصی، انگیزش، استعداد موفقیت و ارتباطات تحت تأثیر قرار می‌دهد. (Melpomen Institute)

خودباوری یک شخص از شرایط محیطی گوناگون در زندگی تحت تأثیر واقع شده و شکل گرفته است، بعضی از اینها عبارتند از:

- درجه انتظارات والدین، تشویق و تأثیر.

- درجه انتظارات دوستان، تشویق و تأثیر.

- درگیر شدن در تصمیم‌گیری‌ها.

- توسعه استعدادها، سرگرمی‌ها یا علایق.

- تأثیر و اهمیت مدل‌های نقش.

- گسترده تأکید روی تصویر بدنی.

- تجربه و اثرات متقابل در طول آموزش.

- شرکت کردن در فعالیت‌های بدنی و یا ورزش‌ها (Kopecky, ۱۹۹۲).

بسیاری از پژوهش‌های انجام شده روی خودباوری دختران جوان نشان داده‌اند که دختران همچنان که از مدرسه ابتدائی به دبیرستان می‌روند سطح خودباوری آنها افت می‌کند. (Feldman & Elliott, ۱۹۹۰; Gilligan, Lyons & Hammer, ۱۹۹۰; How Schools Shortchange Girls, ۱۹۹۲).

برای مثال یافته‌ها در یک پژوهش نشان می‌دهد که ۶۹% پسران ابتدائی و ۶۰% دختران ابتدای پاسخ دادند که آنها از وضعیتی که در آن هستند خشنودند.

همان یافته‌ها نشان دادند که ۴۶% پسران دبیرستان و فقط ۲۹% دختران دبیرستانی از وضعیتی که در آن هستند، خشنودند. در کل خودباوری دختران سه برابر پسران افت کرده است . احساس پائین خود باوری افراد بالغ یکی از عوامل مهمی است که احتمال ترک تحصیل یک دختر جوان را افزایش می‌دهد. خودباوری پائین دختران با بلوغ از بین نمی‌رود؛ دختران با خودباوری پائین اغلب به زنانی با خودباوری پائین تبدیل می‌شوند. هم در افراد بالغ و هم در بزرگ‌سالان سطح پائین خودباوری مرتبط با افزایش میزان افسردگی، استفاده بیش از حد از داروهای غیر مجاز، خودکشی و تغذیه نامناسب است. (How Schools Shortchange Girls, ۱۹۹۲; Melpomene Insitute, ۱۹۹۶).

در مورد کاهش خودباوری چه کاری می‌توان انجام داد؟ چگونه دختران می‌توانند خودباوری‌شان را هم‌چنان که به بلوغ می‌رسانند حفظ کنند؟

برای پاسخ دادن به این سئوالات مهم است که ببینیم پسران چه کار متفاوتی انجام می‌دهند زمانی که دو گروه از مدرسه ابتدائی به دبیرستان می‌روند. یکی از اختلافات مهم که باید در نظر گرفته شود میزان مشارکت در ورزش میان پسران و دختران است. همان‌طوری که دختران از ابتدائی به دبیرستان می‌روند میزان پرداختن به ورزش‌شان ۶ برابر افت می‌کند. (Women&#۰۳۹;s Sports Foundation, ۱۹۹۸).

آیا میزان پائین مشارکت ورزشی در میان دختران می‌توانست مرتبط با خودباوری پائین آنها باشد؟ برای این کار به این سؤال پاسخ دهیم دو عامل را باید به‌طور اساسی در نظر بگیریم: چه چیزی در توسعه خودباوری کمک می‌کند؟ و فواید مشارکت ورزشی برای دخترانی که در سال‌های دهه ۱۹۹۰ میلادی زندگی می‌کردند، خودباوری مرتبط به جاذبه‌های فیزیکی و شایستگی فیزیکی است. با وجود این، قبل از سال ۱۹۹۰ عامل مهم که به خودباوری دختران کمک می‌کرده است، جاذبه‌های فیزیکی بوده است. Nelson ۱۹۹۴ یک گام در مسیر درست، یکی کردن خودباوری با شایستگی و زیبائی است. اگر چه هنوز جای تأسف است که دختران به جاذبه فیزیکی اهمیت زیاد می‌دهند تا جائی که آن را مرتبط با شادی‌هایشان می‌دانند.

شناخت آن که دختران جوان اغلب خودشان را با استانداردهای غیرواقعی زیبائی مقایسه می‌کنند، می‌تواند والدین را در فهم بهتر و تأثیر بر بچه‌ها کمک و راهنمائی کند والدین ممکن است در تلاشی استفاده کردن از منافع ورزش را برای دختران‌شان جهت تأکید بر اهمیت شایستگی‌های فیزیکی مفید بدانند.

مشارکت در ورزش یک روش است که دختران می‌توانند شایستگی خود را توسعه دهند. دختران یاد می‌گیرند به‌جای توجه به‌ظاهر و جلب توجه دیگران، برای آنچه می‌توانند انجام دهند و مهارت‌های ورزشی‌ای که می‌توانند بروز دهند به خود ببالند. دختران در یک محیط ورزشی یاد می‌گیرند تا بدنشان را کنترل کنند و به مهارت‌های فیزیکی به‌دست آمده تکیه نمایند. هم‌چنین شرکت در ورزش به دختران کمک می‌کند تا درستکار باشند و به خودشان اعتماد داشته باشند و در راستای ارزش‌های عمومی و کارهای عام‌المنفعه، همکاری نمایند.

به یک مفهومی شرکت در ورزش به هر دختر اجازه می‌دهد تا تشویق کننده و رهبر خودش باشد و فیزیک بدنش و هر آنچه که امکان‌پذیر باشد را تشویق نماید نه آن که در حاشیه بایستد و فقط تشویق کننده دیگران باشد Nelson, ۱۹۹۴. درگیر شدن در ورزش یادگیری‌هائی را برای کارهای گروهی و رهبریت، توسعه شهروندی و شرکت در اجتماع فراهم می‌کند. هم‌چنین عضویت در کار ورزشی به دختران روحیه همکاری بیشتری را برای ایفاء نقش بزرگسالان اعطا می‌کند تا جائی که آنها می‌توانند راهنمائی و حمایت را دریافت کنند. Melpomene Instiute, ۱۹۹۶; Murtaugh, ۱۹۸۸.

علاوه بر این دختران در محیط‌های ورزشی دوستان جدیدی پیدا می‌کنند. برای دختران این احساس دوستی بسیار اساسی است و در بعضی مواقع دوست داشته شدن توسط دختران دیگر مهم‌تر از زیبا انگاشته شدن توسط دیگران و یا استقلال است. Feldman & Elliott, ۱۹۹۰.

یک مطالعه توسط بنیاد ورزش زنان بر روی ۳۰۰۰۰ دختر که در آن ورزش‌کاران با غیر ورزش‌کاران مقایسه شده‌اند منتشر شده است.

این مطالعه بیان می‌دارد که ورزش‌کاران با احتمال بیشتری نسبت به غیر ورزش‌کاران دارای مشخصات زیر هستند:

- در آزمون‌های موفقیت تحصیلی نمره خوب می‌گیرند.

- احساس مردمی بودن در میان رفقای خود دارند.

- در فعالیت‌های فوق برنامه به‌خوبی شرکت می‌کنند.

- فارغ‌التحصیل شدن آنها از دبیرستان با احتمال سه‌برابر بیشتر است.

- شانس قبولی آنها در دانشگاه بیشتر است.

- در ورزش شرکت کرده و آن را با زندگی خود عجین می‌کنند.

- اشتیاق برای درگیر شدن در اجتماعی دارند.

- درگیر نبودن در استفاده از موادمخدر با احتمال ۹۲% کمتر از ورزشکاران.

Womens Sports Foundation, ۱۹۹۸.

این مهم است که والدین دریابند که مشارکت در فعالیت‌های ورزشی باعث پیشرفت دختران جوان می‌شود. جنبه‌های مثبت ورزش می‌تواند به دختران جوان کمک کند تا خودباوریشان را در شرایط دشوار عبور از مدرسه ابتدائی به دبیرستان نگه دارند.

 

دختران در یک محیط ورزشی یاد میگیرند تا بدنشان را کنترل کنند و به مهارتهای فیزیکی بهدست آمده تکیه نمایند. همچنین شرکت در ورزش به دختران کمک میکند تا درستکار باشند و به خودشان اعتماد داشته باشند و در راستای ارزشهای عمومی و کارهای عامالمنفعه، همکاری نمایند

 

 

ارتباط بین خودباوری مثبت دختران و ورزش

 

            دختران در یک محیط ورزشی یاد میگیرند تا بدنشان را کنترل کنند و به مهارتهای فیزیکی بهدست آمده تکیه نمایند. همچنین شرکت در ورزش به دختران کمک میکند تا درستکار باشند و به خودشان اعتماد داشته باشند و در راستای ارزشهای عمومی و کارهای عامالمنفعه، همکاری نمایند.        

           

خودباوری مثبت عبارت است از درک مطلوب فرد از خودش، یا چقدر از خود بودن راضی است. در کل احساس خودباوری به خود ارزیابی، اعتماد و شایستگی شخص کمک میکند. این احساس ارزشمندی، اطمینان و مهارت میتواند زندگی یک شخص را در ارتباط با آرزوهای شخصی، انگیزش، استعداد موفقیت و ارتباطات تحت تأثیر قرار میدهد. (Melpomen Institute)

خودباوری یک شخص از شرایط محیطی گوناگون در زندگی تحت تأثیر واقع شده و شکل گرفته است، بعضی از اینها عبارتند از:

- درجه انتظارات والدین، تشویق و تأثیر.

- درجه انتظارات دوستان، تشویق و تأثیر.

- درگیر شدن در تصمیمگیریها.

- توسعه استعدادها، سرگرمیها یا علایق.

- تأثیر و اهمیت مدلهای نقش.

- گسترده تأکید روی تصویر بدنی.- تجربه و اثرات متقابل در طول آموزش.

- شرکت کردن در فعالیتهای بدنی و یا ورزشها (Kopecky, ۱۹۹۲).

بسیاری از پژوهشهای انجام شده روی خودباوری دختران جوان نشان دادهاند که دختران همچنان که از مدرسه ابتدائی به دبیرستان میروند سطح خودباوری آنها افت میکند. (Feldman & Elliott, ۱۹۹۰; Gilligan, Lyons & Hammer, ۱۹۹۰; How Schools Shortchange Girls, ۱۹۹۲).

برای مثال یافتهها در یک پژوهش نشان میدهد که ۶۹% پسران ابتدائی و ۶۰% دختران ابتدای پاسخ دادند که آنها از وضعیتی که در آن هستند خشنودند.

همان یافتهها نشان دادند که ۴۶% پسران دبیرستان و فقط ۲۹% دختران دبیرستانی از وضعیتی که در آن هستند، خشنودند. در کل خودباوری دختران سه برابر پسران افت کرده است . احساس پائین خود باوری افراد بالغ یکی از عوامل مهمی است که احتمال ترک تحصیل یک دختر جوان را افزایش میدهد. خودباوری پائین دختران با بلوغ از بین نمیرود؛ دختران با خودباوری پائین اغلب به زنانی با خودباوری پائین تبدیل میشوند. هم در افراد بالغ و هم در بزرگسالان سطح پائین خودباوری مرتبط با افزایش میزان افسردگی، استفاده بیش از حد از داروهای غیر مجاز، خودکشی و تغذیه نامناسب است. (How Schools Shortchange Girls, ۱۹۹۲; Melpomene Insitute, ۱۹۹۶).

در مورد کاهش خودباوری چه کاری میتوان انجام داد؟ چگونه دختران میتوانند خودباوریشان را همچنان که به بلوغ میرسانند حفظ کنند؟

برای پاسخ دادن به این سئوالات مهم است که ببینیم پسران چه کار متفاوتی انجام میدهند زمانی که دو گروه از مدرسه ابتدائی به دبیرستان میروند. یکی از اختلافات مهم که باید در نظر گرفته شود میزان مشارکت در ورزش میان پسران و دختران است. همانطوری که دختران از ابتدائی به دبیرستان میروند میزان پرداختن به ورزششان ۶ برابر افت میکند. (Women&#۰۳۹;s Sports Foundation, ۱۹۹۸).

آیا میزان پائین مشارکت ورزشی در میان دختران میتوانست مرتبط با خودباوری پائین آنها باشد؟ برای این کار به این سؤال پاسخ دهیم دو عامل را باید بهطور اساسی در نظر بگیریم: چه چیزی در توسعه خودباوری کمک میکند؟ و فواید مشارکت ورزشی برای دخترانی که در سالهای دهه ۱۹۹۰ میلادی زندگی میکردند، خودباوری مرتبط به جاذبههای فیزیکی و شایستگی فیزیکی است. با وجود این، قبل از سال ۱۹۹۰ عامل مهم که به خودباوری دختران کمک میکرده است، جاذبههای فیزیکی بوده است. Nelson ۱۹۹۴ یک گام در مسیر درست، یکی کردن خودباوری با شایستگی و زیبائی است. اگر چه هنوز جای تأسف است که دختران به جاذبه فیزیکی اهمیت زیاد میدهند تا جائی که آن را مرتبط با شادیهایشان میدانند.

شناخت آن که دختران جوان اغلب خودشان را با استانداردهای غیرواقعی زیبائی مقایسه میکنند، میتواند والدین را در فهم بهتر و تأثیر بر بچهها کمک و راهنمائی کند والدین ممکن است در تلاشی استفاده کردن از منافع ورزش را برای دخترانشان جهت تأکید بر اهمیت شایستگیهای فیزیکی مفید بدانند.

مشارکت در ورزش یک روش است که دختران میتوانند شایستگی خود را توسعه دهند. دختران یاد میگیرند بهجای توجه بهظاهر و جلب توجه دیگران، برای آنچه میتوانند انجام دهند و مهارتهای ورزشیای که میتوانند بروز دهند به خود ببالند. دختران در یک محیط ورزشی یاد میگیرند تا بدنشان را کنترل کنند و به مهارتهای فیزیکی بهدست آمده تکیه نمایند. همچنین شرکت در ورزش به دختران کمک میکند تا درستکار باشند و به خودشان اعتماد داشته باشند و در راستای ارزشهای عمومی و کارهای عامالمنفعه، همکاری نمایند.

به یک مفهومی شرکت در ورزش به هر دختر اجازه میدهد تا تشویق کننده و رهبر خودش باشد و فیزیک بدنش و هر آنچه که امکانپذیر باشد را تشویق نماید نه آن که در حاشیه بایستد و فقط تشویق کننده دیگران باشد Nelson, ۱۹۹۴. درگیر شدن در ورزش یادگیریهائی را برای کارهای گروهی و رهبریت، توسعه شهروندی و شرکت در اجتماع فراهم میکند. همچنین عضویت در کار ورزشی به دختران روحیه همکاری بیشتری را برای ایفاء نقش بزرگسالان اعطا میکند تا جائی که آنها میتوانند راهنمائی و حمایت را دریافت کنند. Melpomene Instiute, ۱۹۹۶; Murtaugh, ۱۹۸۸.

علاوه بر این دختران در محیطهای ورزشی دوستان جدیدی پیدا میکنند. برای دختران این احساس دوستی بسیار اساسی است و در بعضی مواقع دوست داشته شدن توسط دختران دیگر مهمتر از زیبا انگاشته شدن توسط دیگران و یا استقلال است. Feldman & Elliott, ۱۹۹۰.

یک مطالعه توسط بنیاد ورزش زنان بر روی ۳۰۰۰۰ دختر که در آن ورزشکاران با غیر ورزشکاران مقایسه شدهاند منتشر شده است.

این مطالعه بیان میدارد که ورزشکاران با احتمال بیشتری نسبت به غیر ورزشکاران دارای مشخصات زیر هستند:

- در آزمونهای موفقیت تحصیلی نمره خوب میگیرند.

- احساس مردمی بودن در میان رفقای خود دارند.

- در فعالیتهای فوق برنامه بهخوبی شرکت میکنند.

- فارغالتحصیل شدن آنها از دبیرستان با احتمال سهبرابر بیشتر است.

- شانس قبولی آنها در دانشگاه بیشتر است.

- در ورزش شرکت کرده و آن را با زندگی خود عجین میکنند.

- اشتیاق برای درگیر شدن در اجتماعی دارند.

- درگیر نبودن در استفاده از موادمخدر با احتمال ۹۲% کمتر از ورزشکاران.

Womens Sports Foundation, ۱۹۹۸.

این مهم است که والدین دریابند که مشارکت در فعالیتهای ورزشی باعث پیشرفت دختران جوان میشود. جنبههای مثبت ورزش میتواند به دختران جوان کمک کند تا خودباوریشان را در شرایط دشوار عبور از مدرسه ابتدائی به دبیرستان نگه دارند.

 

 

دختراننوجوان،ورزشونیازهایغذایی

فقط ۲۰ درصد دختران دبیرستانی احتمالاً پنج وعده یا بیشتر میوه و سبزیجات در روز مصرف می کنند و یا سه لیوان شیر در روز می نوشند. امروزه دختران نوجوان کمترین فعالیت را در جامعه دارند.

 

           

           

اکثریت دختران نوجوان از ورزش و نیازهای تغذیه ای خود غفلت می کنند.نکته قابل توجه این است که فقط ۲۰ درصد دختران دبیرستانی احتمالاً پنج وعده یا بیشتر میوه و سبزیجات در روز مصرف می کنند و یا سه لیوان شیر در روز می نوشند. امروزه دختران نوجوان کمترین فعالیت را در جامعه دارند.

در حالی که در کشورهای پیشرفته ۶۱ درصد دانش آموزان پسر در تیم های ورزشی بازی می کنند، فقط ۵۰ درصد دختران در تیم های ورزشی شرکت می کنند. همچنین در حالی که تقریبا سه چهارم پسران در فعالیت هایی شرکت می کنند که باعث می شود برای ۲۰ دقیقه یا بیشتر و سه روز در هفته یا بیشتر عرق کنند و تند نفس بکشند فقط نیمی از دختران این وضعیت را دارند. هم ورزش و هم تغذیه خوب برای سلامت طولانی مدت دختران ضروری است. برای مثال: ورزش کمک می کند که استخوان ها، عضلات و مفاصل ساخته و حفظ شوند، وزن کنترل شود و وقوع فشار خون بالا را به تاخیر می اندازد. در حقیقت میزان ورزش دختران نوجوان بین ۱۸-۱۲ سالگی یک عامل مهم در پیشگیری از شکستگی لگن در سنین میانسالی است.

تغذیه خوب نیز از عوامل مهم است. چون یک دختر نوجوان در طی نوجوانی از هر زمان دیگری از زندگی (غیر از زمان نوزادی) رشد سریع تری دارد. در سنین نوجوانی وی نیاز به انبوهی از ویتامین ها و مواد معدنی و همچنین به طور متوسط ۲۲۰۰ کالری روزانه دارد که در غذاها یافت می شود، اما اغلب دختران نوجوان میزان کافی از این مواد غذایی حیاتی دریافت نمی کنند. همچنین اغلب دچار کمبود کلسیم هستند، زیرا زمانی که به نوجوانی می رسند میزان مصرف شیر را کاهش می دهند. تقریبا نیمی از توده استخوانی زنان در طی نوجوانی تشکیل می شود و مصرف کم کلسیم در این زمان ممکن است بعدها منجر به پوکی استخوان شود.

همچنین دختران آهن کافی دریافت نمی کنند چون هم از طریق خونریزی قاعدگی آهن از دست می دهند و هم این که ممکن است دارای رژیم غذایی جهت لاغری باشند یا این که رژیم غذایی متنوعی نداشته باشند و یا غذاهای غنی از آهن مانند گوشت قرمز به اندازه کافی مصرف نکنند که در این صورت مبتلا به کم خونی می شوند. همچنین یک مطالعه نشان داده که حتی فقر آهن خفیف می تواند منجر به نمرات امتحانی پایین تر در ریاضیات شود و این می تواند یک توضیح احتمالی برای این نکته باشد که چرا دختران نوجوان از لحاظ ریاضیات از پسران ضعیف ترند.

به این دلایل مشخص می شود که بر عهده والدین است که یک رژیم غذایی مناسب برای دختران (و پسرانشان) تهیه کنند. رژیمی که حداقل پنج نوبت در روز میوه و سبزیجات و سه لیوان یا ۲۵۰ سی سی شیر در آن وجود داشته باشد.

برای این که نوجوان شما تغذیه مناسب داشته باشد به نکات زیر توجه کنید:

۱- کار را ساده کنید: مواد غذایی مانند برش های میوه، پنیر، ماست و پاپ کورن بدون کره را در دسترس آنان قرار دهید.

۲- نوشابه مصرف نکنید و حتی آن ها را در خانه نگهداری نکنید.

۳- دختران را در آشپزخانه بخوانید و آن ها را مسوول خرید بعضی از مواد غذایی و سبزیجات مصرف خانواده کنید تا یاد بگیرند چگونه انتخاب غذایی خوب و مناسبی داشته باشند.

۴- اگر شام خانواده با عجله صرف می شود باز هم باید مغذی باشد وقتی بیرون غذا می خورید دخترتان را تشویق کنید انتخاب های غذایی مناسب مانند سالاد و سبزیجات پخته داشته باشد.

نکاتی برای به حرکت درآوردن دختران

چه به شکل تیم های متشکل ورزشی و چه به شکل برنامه های ورزشی فردی پیام اصلی به دختران باید این باشد که تحرک و ورزش کنند.

۱- دختران را تشویق کنید تا فعالیت های ورزشی جدید داشته باشند.

۲- ورزش را یک امر خانوادگی کنید. فعالیت ورزشی را در نظر بگیرید که همه از انجام آن با یکدیگر لذت ببرند.

۳- آن ها را تشویق به پیاده روی کنید و از آنان بخواهید که مرتباً پیاده روی را افزایش دهند.

اهمیت ورزش برای دختران دانش آموز از دیدگاه فیزیولوژی لزوم و اهمیت ورزش و تمرینات ورزشی برای هر دو جنس در سنین مختلف مورد تایید محققین است.

به طور کلی ورزش و تحرک بر رشد عمومی بدن تاثیر می گذارد این امر با پژوهش انجام شده روی موش هایی که در محدودیت حرکتی بودند و موش هایی که آزادی حرکت داشتند به اثبات رسیده است.

رشد و تکامل دستگاه عصبی و دستگاه های حرکتی (عضلات و استخوان ها) با یکدیگر در ارتباطند و هر چه ارتباط دستگاه عصبی با دستگاههای حرکتی بیشتر و گسترده تر شود حرکات پیچیده، شکل گرفته و هدفمند می شوند. در مورد نقش ورزش در پیشرفت رشد، سلامتی و آمادگی جسمانی کودکان و نوجوانان تحقیقات متعددی انجام شده است.

در این تحقیقات تاثیر ورزش را بر روی رشد و آمادگی جسمانی همچنین نشاط دختران دانش آموز فنلاندی نشان دادند. دخترانی که ورزش می کنند دارای بدنی انعطاف پذیر و فعال هستند. باید توجه داشت که اهمیت ورزش منحصر به سنین کودکی و نوجوانی نیست. در سنین بالا ورزش برای جلوگیری از پوکی استخوان، اضافه وزن و ناراحتی های قلبی و عروقی، همچنین برای پر کردن اوقات بیکاری و جلوگیری از افسردگی و روان پریشی توصیه می شود.

رشد در دوران کودکی تحت تاثیر فاکتورهای متعددی است از آن جمله هورمون رشد و فاکتورهای رشد، در عین حال هورمون های دیگر و نوع تغذیه نیز بر رشد تاثیر دارند.

رشد قدی با رشد استخوان های دراز همراه است. رشد قد در دختران در سنین ۱۶ تا ۱۷ سالگی و در پسرها تقریبا در ۱۸ سالگی پایان می یابد ولی از این سن به بعد رشد قدی به صورت ناچیزی انجام می شود که مربوط به دراز شدن طول ستون مهره ها است. در صورت عدم فعالیت بدنی رشد استخوان ها کاهش می یابد.

حرکت که با جابه جایی استخوان ها انجام می گیرد حاصل انقباض عضلات تحت فرمان های عصبی به صورت حرکات ارادی یا به دنبال تحریکات حسی به صورت رفلکسی است. ممانعت از حرکت یک اندام یا نرسیدن پیام عصبی به عضله به دنبال قطع عصب حرکتی مانع حرکت اندام حرکتی می شود و پیامد آن آتروفی عضلانی و در نهایت عدم رشد استخوان مربوط به آن عضله است. استخوان در این شرایط دکلسیفیه می شود و حالت تراکمی خود را از دست می دهد. نیروی کششی و تانسیونی که عضلات روی استخوان ها وارد می سازند موجب رشد طبیعی استخوان ها و مانع از تغییر شکل آنها می گردد.

ضمنا وزن عضلات بر تراکم استخوان ها متناسب با کوچک شدن و تحلیل عضله کاهش می یابد و به همین جهت استنوپروز در زنها در مقایسه با مردها به مراتب بیشتر است. معهذا چنانچه استخوان تحت نیروهای شدید عضلانی قرار گیرد رشد آن کند و محدود می شود. ضمنا عضله ای که مدتی منقبض می ماند روی رگهای خونی آن فشار وارد می شود و احتمال قطع جریان خون در آن وجود دارد که زیان آور است. تحقیقات نشان داده است که فشار زیاد بر مفاصل و استخوان ها در دوران قبل از بلوغ موجب آسیب ساختاری می گردد.

هنگام فعالیت سلول های عضلانی، دستگاه متابولیکی نیازمند انرژی است و این انرژی را از اکسیداسیون گلوکز و اسیدهای چرب تامین می کند. محصول این اکسیداسیون دی اکسید کربن است. گرفتن اکسیژن و دفع CO۲ وظیفه شش ها است که تنفس بیرونی را به عهده دارند ولی تنفس بیرونی با تنفس درونی که در سطح سلولی انجام می گیرد بستگی نزدیک دارد. به همین جهت بی توجه به میزان متابولیسم عضلانی فشار O۲ و PH خون لازم است در حدی ثابت بماند. هنگام ورزش مقدار متابولیسم افزایش می یابد و این امر با افزایش هم تعداد تنفس و ضربان قلب در دقیقه و هم افزایش حجم هوای جاری و حجم ضربه ای صورت می گیرد.

با توجه به این که دانش آموزان روزانه چند ساعت در کلاس های درس روی نیمکت می نشینند حتی اگر نوع نشستن مناسب باشد و نیمکت نیز مطابق استاندارد باشد در آنها احساس خستگی فیزیکی به وجود می آید و چنانچه نوع نشستن مناسب نباشد و یا نیمکت مطابق استاندارد نباشد در درازمدت موجب اختلالات ساختاری می شود که Scoliosis و شکل C در مهره ها از آن جمله است. دانش آموزان پسر غالبا این شکل را با بازی کردن (عمدتا فوتبال) در کوچه و خیابان و یا ورزشگاه ها حل می کنند ولی برای دختران دانش آموز به دلیل اعتقادات و فرهنگ جامعه امکانات کمتری وجود دارد بنابراین لازم است در مدارس ساعت هایی برای تمرین های بدنی و ورزش دختران منظور شود.

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۱:٤۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٦/٢۱